---

Wady rozwojowe

Wady rozwojowe to problem, który należy diagnozować i leczyć tak, aby zapewnić pacjentom możliwość realizacji satysfakcjonującego życia seksualnego oraz płodzenia potomstwa. U mężczyzn do wad anatomicznych mogących pogorszyć jakość życia seksualnego lub zmniejszyć prawdopodobieństwo zapłodnienia należą przede wszystkim takie wady jak: stulejka, spodziectwo i wnętrostwo.

Wylecz wady rozwojowe narządów płciowych, by odzyskać komfort i satysfakcjonujące życie!

Wady męskich narządów płciowych w różnym stopniu mogą wpływać na jakość nasienia, zwykle jednak powodują trwałe zmniejszenie płodności lub niepłodność. Zmiany w obrębie układu rozrodczego mogą być wrodzone lub nabyte. Od ich charakteru zależy dobór leczenia.

Dlaczego warto leczyć wady rozwojowe narządów płciowych w Zięba Clinic?

Katowicka klinika Zięba Clinic od wielu lat zajmuje się skutecznym leczeniem schorzeń męskiej niepłodności i oferuje możliwość szczegółowej diagnostyki w tym zakresie. Pracują u nas wybitni urolodzy, specjaliści od wad rozwojowych. Nasz zespół regularnie uczestniczy w szkoleniach, sympozjach i konferencjach. Mamy bardzo bogate doświadczenie w zapobieganiu i leczeniu wad rozwojowych męskich narządów płciowych. 

Zapraszamy do odwiedzin naszej placówki, by znaleźć przyczyny i skutecznie leczyć wady rozwojowe narządów płciowych!

Jakie wady wrodzone spotykamy u mężczyzn?

Zdarza się, że dzieci nie rodzą się z w pełni wykształconymi narządami. Nie są one traktowane jako choroby, a jako wady wrodzone. Do najczęstszych wad wrodzonych męskich narządów płciowych należą wady jąder i prącia. W przypadku jąder jednym z częstszych zaburzeń jest wnętrostwo, które polega na niezstąpieniu jądra lub obu jąder, które pozostają poza moszną. Równie powszechne są wady wrodzone prącia, takie jak stulejka, krótkie wędzidełko, wierzchniactwo czy spodziectwo. Mogą one prowadzić pośrednio do niepłodności. W przypadku wad prącia wypływa ona przeważnie z niemożności odbywania stosunków płciowych, a także z uwagi na odczuwanie bólu podczas stosunku. Niepłodność może być też spowodowana zaburzeniami prawidłowego wytrysku nasienia. Wady prącia mogą być wynikiem urazów lub pojawić się na skutek powikłań po przebytych chorobach. Leczeniem rozrodczego układu męskiego zajmuje się m.in. lekarz urolog.

Wnętrostwo

Wnętrostwo występuje u ok. 4 proc. noworodków płci męskiej. Jeśli jądra nie pojawią się w mosznie po skończeniu 3. miesiąca życia dziecka, konieczne jest rozpoczęcie leczenia. 

Czym jest wnętrostwo?

Wnętrostwo to stan, gdy jedno lub oba jądra mężczyzny nie zstąpiły do moszny. W tym drugim przypadku mówimy o obustronnym niezstąpieniu jąder.

Jądro może znajdować się w jamie brzusznej i taką wadę określamy jako jądro brzuszne lub w kanale pachwinowym i nazywamy je wówczas jądrem niezstąpionym. Niekiedy jądro może też znajdować się np. w okolicy uda i wtedy jest to jądro ektopiczne, zaś jądro wędrujące, które wprawdzie pozwala sprowadzić się do moszny, lecz ma skłonność do cofania się do kanału pachwinowego.

Niezstąpienie jąder a niepłodność

Głównym powikłaniem niezstąpienia jądra jest ograniczenie płodności wynikające z zaburzenia funkcji kanalików nasiennych. Nieprawidłową liczbę plemników stwierdza się u ponad 50 proc. pacjentów z wnętrostwem jednostronnym i u około 80 proc. pacjentów z obustronnym.

Ponadto, proces wytwarzania plemników, tzw. spermatogeneza, musi odbywać się w odpowiednich warunkach, szczególnie pod względem temperatury. Kiedy jądra nie znajdują się na swoim miejscu, uniemożliwia to wytwarzanie plemników, gdyż temperatura w ciele jest o około 2 stopni Celsjusza wyższa niż w mosznie. W taki sposób proces spermatogenezy zostaje zaburzony. 

Leczenie niezstąpienia jąder 

Leczenie wnętrostwa w okresie przedpokwitaniowym daje szansę na zachowanie płodności. Wadę tą można próbować leczyć hormonem gonadotropowym, ale najczęściej wymaga ono jednak interwencji chirurgicznej. Obydwie metody są skuteczne, a o ich wyborze decyduje lekarz. 

Operację przeprowadza się wtedy, kiedy zastosowanie innego leczenia jest wykluczone. Jej przebieg uzależniony jest od dokładnego położenia jądra. Zabieg polega na fizycznym umiejscowieniu jądra na swoim miejscu. Zbyt długie odwlekanie leczenia może mieć nieodwracalne skutki dla zdrowia i komfortu życia. Im wcześniej się je rozpocznie, tym mniejsza szansa na wystąpienie w przyszłości powikłań

Stulejka

Rozróżnia się dwa rodzaje stulejki:

• stulejkę całkowitą,  gdy napletek całkowicie zasłania żołądź prącia,
• stulejkę częściową, gdy żołądź penisa w stanie wzwodu można odsłonić tylko częściowo.

Czym jest stulejka?

Jak wygląda stulejka? Jest to wrodzone lub nabyte schorzenie, które polega na zwężeniu ujścia napletka, uniemożliwiając lub utrudniając jego ściąganie zarówno w stanie spoczynku, jak również we wzwodzie.

Wada ta bywa zwykle ignorowana przez dotkniętych nią mężczyzn, o ile nie staje źródłem bólu i nie przeszkadza w udanym współżyciu seksualnym. Jednak to schorzenie wywołuje groźne dla zdrowia powikłania. Konsekwencjami rozwoju schorzenia bywają zarówno dolegliwości bólowe i dyskomfort, jak i problemy natury psychologicznej.

Przyczyny stulejki

Stulejka wrodzona występuje od urodzenia, a nabyta może się rozwinąć u chłopców w okresie skoku pokwitaniowego lub u dorosłych mężczyzn. Przyczyną stulejki wtórnej są zazwyczaj: 

• nieprawidłowe nawyki higieny osobistej, 
• zakażenie,
• niewłaściwa pielęgnacja niemowląt,
• stulejka wrodzona źle leczona w wieku dziecięcym,
• powikłania cukrzycowe,
• stany zapalne żołędzi, napletka, cewki moczowej,
• urazy prącia.

Czy stulejka jest groźna?

Do skutków lekceważonej wady należą:

• Dyskomfort związany z zapachem. Ponieważ mężczyzna chorujący na stulejkę nie jest w stanie wymyć znajdującej pod napletkiem wydzieliny zalega ona, wydzielając nieprzyjemny zapach.

• Problemy zdrowotne – u mężczyzn ze stulejką pojawiają się nawracające stany zapalne prącia. Utrudniają one współżycie i są bardzo bolesne. Często towarzyszą im też zakażenia bakteryjne.

• Trudności w oddawaniu moczu – nieleczona stulejka u dorosłego mężczyzny utrudnia mu lub wręcz uniemożliwia prawidłowe oddawanie moczu, a w skrajnych przypadkach, schorzenie może powodować chroniczne zapalenia dróg moczowych i nasiennych lub różne formy posocznicy.

• Trudności we współżyciu seksualnym z powodu bólu podczas odwodzenia lub przywodzenia napletka.

• Problemy psychologiczne –  u mężczyzn ze stulejką trudności we współżyciu seksualnym są zwykle powodem frustracji, a nawet depresji. 

• Załupek – próby współżycia seksualnego lub ściągnięcia napletka mogą u mężczyzn cierpiących na stulejkę doprowadzić do powstania tzw. załupka. Jest to uwięźnięcie napletka w rowku zażołędnym.

• Bliznowacenia – na skutek prób napięcia napletka w trakcie wzwodu lub jego ściągnięcia dochodzi do mikropęknięć na jego powierzchni, które bliznowacieją, wywołując przez to coraz mocniejsze zwężanie ujścia napletka.

Leczenie stulejki

W przypadku dorosłych pacjentów najczęstszym sposobem leczenia jest zabieg na stulejce, obejmujący plastykę napletka prącia. Wykonuje się go w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym i trwa on około 60 minut. Plastykę napletka można przeprowadzić u pacjentów w różnym wieku. Polega ona na wykonaniu cięć mających na celu poszerzenie ujścia napletka. Zabieg chirurgicznego usunięcia stulejki trwa krótko i nie wiąże się z żadnymi powikłaniami. Po chirurgicznym leczeniu stulejki pacjent może wrócić do codziennej aktywności już po 24 godzinach. 

Spodziectwo

Spodziectwo jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych układu moczowo-płciowego u chłopców. Większość osób nie zdaje sobie sprawy jak wygląda spodziectwo. Otóż jest to wada polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu ujścia cewki moczowej.  Zamiast na czubku prącia w rowku, umiejscowiona jest ona na jego spodniej części, a czasami nawet w okolicy jąder lub krocza. Wraz tą wadą występuje również często zagięcie prącia do dołu lub niezstąpienie jednego lub obu jąder. Częsta jest również przepuklina pachwinowa.

Czasami u małego dziecka zniekształcenie prącia jest tak duże, że konieczne są testy kariotypu, by określić jego płeć. 

Rodzaje spodziectwa rozróżnia się w zależności od lokalizacji. Dzieli się je na:

• spodziectwo żołędziowe, 
• spodziectwo prąciowe, 
• spodziectwo mosznowe. 

Wyróżnia się również postać pośrednią oraz prąciowo-mosznową.

U pacjentów z najcięższymi postaciami spodziectwa, obserwuje się również inne wady rozwojowe, takie jak wnętrostwo oraz przepuklinę pachwinową skośną.

Nieleczone spodziectwo może powodować problemy z oddawaniem moczu, infekcje, a później kompleksy w grupie rówieśniczej i na tle seksualnym. 

Spodziectwo a płodność

Najczęściej spodziectwo nie przynosi problemów z płodnością. Jeśli jednak w wyniku wad anatomicznych dochodzi do niewłaściwego przechowywania nasienia lub do trudności w przeprowadzeniu stosunku, może to wpływać na utratę zdolności poczęcia dziecka. 

Przyczyny spodziectwa

Oprócz czynników genetycznych szacuje się również, że przyczynami spodziectwa są czynniki endokrynne i środowiskowe. Do innych czynników ryzyka występowania tej wady należą bardzo młody lub starszy wiek matki podczas zajścia w ciążę oraz niska masa urodzeniowa.

Leczenie spodziectwa

Leczenie spodziectwa jest tylko i wyłącznie operacyjne. Obecnie zaleca się, aby nie zwlekać zbyt długo z operacją i podjąć leczenie w pierwszym, najpóźniej w drugim roku życia dziecka. Chirurdzy przeprowadzają operacje spodziectwa już u 6 miesięcznych chłopców.

Techniki operacyjne opierają się na wyprostowaniu prącia, rekonstrukcji cewki moczowej, plastyce żołędzi, rekonstrukcji warstw brzusznej strony prącia oraz ostatecznie na rekonstrukcji napletka.

Lekarz opiekuńczy