Przyczyn niepłodności jest wiele. Całe szczęście metod jej leczenia również nie brakuje. Obecny stan wiedzy medycznej pozwala na tworzenie nowych rozwiązań i udoskonalanie już istniejących, a także na dokładne poznawanie podłoża kłopotów z zajściem w ciążę. Dzięki temu bardzo wiele czynników powodujących problemy z poczęciem można wyleczyć lub zniwelować.

W przypadku niepłodności kobiecej podstawowymi metodami pozwalającymi na poznanie przyczyn problemów związanych z płodnością są: badanie cyklu menstruacyjnego oraz badanie poziomu hormonów.

Dokładne poznanie cyklu pomoże w wybraniu najlepszego momentu na zapłodnienie, ale także może wskazać ewentualne nieprawidłowości czy też choroby. Podobnie jest z dokładnymi badaniami narządów rodnych pod względem anatomicznym – umożliwiają one poznanie kształtu i wielkości macicy, wykryć jej ewentualne wady, zrosty czy mięśniaki oraz ocenić drożność jajowodów.

Zaburzenia jajeczkowania leczy się w zależności od ich przyczyny poprzez:

  • regulację masy ciała (w przypadku zbyt niskiej wagi lub otyłości),
  • terapię lekami i hormonami mającymi za zadanie przywrócenie prawidłowego jajeczkowania,
  • eletrokauteryzację jajników wykonywaną z wykorzystaniem laparoskopii.

Jeśli natomiast niepłodność związana jest z niedrożnością jajowodów, to największą szansą na ciążę jest zapłodnienie pozaustrojowe (in vitro fertilization) – leczenie chirurgiczne daje efekty tylko w niewielu przypadkach.

Co to jest in vitro?

Zapłodnienie in vitro polega na połączeniu poza organizmem kobiety pobranych wcześniej komórek jajowych i plemników, a następnie na umieszczeniu zarodków w macicy poprzez kanał rodny, tak, by mogły się w niej zagnieździć. W przypadku endometriozy można zastosować leczenie chirurgiczne. Innym rozwiązaniem w tej sytuacji jest inseminacjadomaciczna (wprowadzenie bezpośrednio do macicy specjalnie wybranych plemników) lub zapłodnienie pozaustrojowe.

Przy niepłodności spowodowanej nieprawidłowym funkcjonowaniem macicy stosuje się tzw. histeroskopię – zabieg operacyjny wykonywany za pomocą endoskopu, umożliwiający usunięcie zrostów oraz przegrody jamy macicy.

Leczenie czynnika męskiego ogranicza się głównie do inseminacji domacicznych i do zapłodnienia pozaustrojowego. Czasami stosuje się terapie hormonalne lub wręcz odwrotnie – zaleca się odstawienie stosowanych już hormonów. Przyjmowanie hormonów sterydowych, czyli “sterydów” przez mężczyzn pragnących rozbudować swoją masę mięsniową, może prowadzić do zatrzymania produkcji plemników w jądrach. W niektórych przypadkach sprawdza się leczenie chirurgiczne, na przykład usuwanie żylaków powrózka nasiennego.

Ponadto u mężczyzn podobnie jak u kobiet można stosować leczenie wspomagające: dietę, terapię psychologiczną, zmiany stylu życia (rezygnacja z używek, zażywanie większej ilości ruchu, czasami nawet rezygnacja z sauny czy gorących kąpieli odnosi skutek, ponieważ jeśli są nadużywane, mogą obniżać żywotność plemników).

Jakie są jeszcze inne możliwości?

  • GIFT – dojajowodowe przeniesienie gamet polegające na tym, że komórki jajowe i plemniki umieszcza się w jajowodzie, dzięki czemu łatwiej może dojść do zapłodnienia (zazwyczaj poprzedzone jest to hormonalną stymulacją jajników, w celu pobrania komórek jajowych),
  • ZIFT – transfer zygot do jajowodu – metoda ta różni się od zapłodnienia in vitro tym, że zarodki, które muszą się zagnieździć w macicy, umieszczane są pomocą laparoskopu w jajowodzie (a nie bezpośrednio w macicy, jak to jest w przypadku zapłodnienia in vitro).

To bardzo ogólna charakterystyka stosowanych współcześnie metod wspierania poczęć i leczenia niepłodności. Więcej szczegółowych informacji pojawi się na naszym blogu niebawem.